Öykülerimden...

MOR GÖZDEKİ HÜZÜN

Kamyon, motorun zorlamaları arasında şehre girdiğinde hava karanlık ve şehrin sokakları boştu. Bekir, kitlenmiş ayakları ve korku dolu vücudunu arabadan dışarıya saldığında, uyuşan bacaklarıyla olduğu yerde belli süre öylece kala kaldı. Şoföre el salladığında kamyon çoktan uzaklaşmıştı. Yaşadıklarına anlam vermeye çalışıyordu. Evini özlediği gülümsemesinden belliydi. Üşümüşlük arasında zorda olsa kapıyı sessizce açtı. İçerinin havasızlığı rahatsız ettiğinde doğruca pencereye..yöneldi. Sabahın temiz havasını içeri davet edip, çocuğunun...